Τα αντιφατικά συναισθήματα της υπογονιμότητας
Η Warrior Sarah μοιράζεται τις βαθύτερες σκέψεις της για την υπογονιμότητά της.
![Τα αντιφατικά συναισθήματα της υπογονιμότητας](https://cdn.mommd.gr/img/1200/720/82/2024/07/04/95bfdeb0-sinaisthimata-ipogonimotitas.jpg?t=2_pRAs-MIbcGSg8nxQX3Cg)
Είμαι τόσο χαρούμενη… αλλά και τόσο λυπημένη.
Μπορείς πραγματικά να είσαι χαρούμενη αν είσαι λυπημένη; Οι άνθρωποι που δεν ξέρουν τα πάντα για μένα θα υποθέσουν ότι έχω μια τέλεια ζωή. Και ναι, έχουν δίκιο, ως ένα βαθμό. Έχω την υγεία μου, μια δεμένη οικογένεια, έναν αγαπημένο σύζυγο, μια καριέρα, το δικό μου σπίτι, το δικό μου αυτοκίνητο, τα δικά μου χρήματα.
Πέντε τρόποι να βελτιώσετε τη γονιμότητά σας το καλοκαίρι
Αλλά ειλικρινά δεν έχω όλα όσα ήθελα.
Ήθελα να γίνω μαμά.
Ήθελα ο άντρας μου να γίνει μπαμπάς.
Ήθελα οι μαμάδες μας να γίνουν γιαγιάδες.
Ήθελα οι μπαμπάδες μας να γίνουν παππούδες.
Ήθελα να φέρω στον κόσμο μια ζωή.
Ήθελα ένα μωρό.
Μιλάω ανοιχτά για τους αγώνες μου, την ιστορία μου και το ταξίδι μου αλλά σπάνια μιλώ για τα συναισθήματά μου που με κατατρώνε.
Μια φίλη μου, όταν με είδε τις προάλλες, μου είπε: «Όταν σε κοιτάζω, βλέπω θλίψη». Αυτό με ξάφνιασε και στη συνέχεια προβληματίστηκα.
Και κατάλαβα πως είχε δίκιο. Είναι τόσο αλήθεια, πάντα φοβόμουν πολύ να πω αυτά τα λόγια, αλλά ναι, είμαι πολύ λυπημένη.
Υπογονιμότητα: Πώς να αντιμετωπίσετε τις ψυχολογικές μεταπτώσεις
Είμαι λυπημένος για τον εαυτό μου.
Είμαι λυπημένος για τον άντρα μου.
Λυπάμαι για την οικογένειά μας.
Λυπάμαι που έχασα 8 χρόνια λόγω υπογονιμότητας.
Λυπάμαι που μειώθηκαν οι φίλοι μας.
Λυπάμαι που χρειάστηκε να περάσουμε χρόνια θεραπείας γονιμότητας, ενώ η πεθερά μου προσπάθησε όσο μπορούσε για να καταπολεμήσει τον καρκίνο.
Λυπάμαι που ο σύζυγός μου έπρεπε να βιώσει αυτά τα δύο δύσκολα γεγονότα.
Είμαι λυπημένη που νιώθω ντροπή.
Είμαι λυπημένη που νιώθω τόσο χαμένη.
Είμαι λυπημένος που έχασα το έμβρυό μου.
Είμαι λυπημένη για το παρελθόν και στεναχωριέμαι για το μέλλον.
Λυπάμαι που η υπογονιμότητά μου έχει επηρεάσει τη ζωή μου και πολλές φορές μέσα στη μέρα αναρωτιέμαι αν θα γίνω ποτέ μαμά.
Δεν θέλω να είμαι αρνητική, να ζω στην άρνηση και να είμαι μίζερη.
Έχω τόση τόσα πολλά πράγματα στη ζωή μου για τα οποία νιώθω ευγνώμων.
Αλλά νιώθω απέραντη λύπη και θλίψη για την υπογονιμότητά μου.
Φοβάμαι να το πω δυνατά, γιατί οι αντιδράσεις των ανθρώπων με πληγώνουν, όχι εσκεμμένα, αλλά αν τα πράγματα λέγονται ανοιχτά, τότε σημαίνει ότι είναι αλήθεια και δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να τα αντιμετωπίσω.
Αλλά είμαι τόσο χαρούμενη.
Είμαι ευτυχισμένη στο γάμο μου.
Είμαι χαρούμενη με τη νέα δουλειά μου.
Και είμαι πολύ περήφανη για τη δύναμή μου.
Είμαι χαρούμενη που γνώρισα μερικές απίστευτες γυναίκες που με βοήθησαν να σηκωθώ όταν ήμουν στα πατώματα.
Πώς μπορείτε να αντιμετωπίσετε το άγχος της υπογονιμότητας
Είμαι χαρούμενος που βρήκα την ψυχή μου.
Είμαι χαρούμενος που βρήκα από κάπου να πιαστώ.
Είμαι χαρούμενος και ήσυχη που καταλαβαίνω το σώμα μου τώρα.
Είμαι χαρούμενος που έκανα νέους φίλους που με καταλαβαίνουν.
Είμαι χαρούμενος που έμαθα νέες δεξιότητες και επενδύω σε μια νέα καριέρα
Είμαι χαρούμενη…
Πώς μπορώ λοιπόν να νιώθω τόσο λυπημένη αλλά να νιώθω χαρούμενη για τόσα πολλά πράγματα στη ζωή μου;
Μπορείς πραγματικά να είσαι χαρούμενος αν είσαι λυπημένος;
ελεύθερη απόδοση από ivfbabble.com